تبليغاتX
دوست دارم
خدای عشق

خدا یی که تو را خلق کرده دوست دارم...

 

 

                                         

عشق                                      بيداد    من

باختن                  يعني                    لحظه                 عشق

جان                          سرزمين             يعني                        يعني

زندگي                                 پاک من عشق                               ليلي و

قمار                                                                                    مجنون

در                              عشق يعني ...           شدن

ساختن                                                                               عشق

دل                                                                                   يعني

كلبه                                                                        وامق و

يعني                                                                   عذرا

عشق                                                           شدن

  من                                                عشق

 فرداي                                يعني

  كودك                        مسجد

  يعني             الاقصي

عشق  من

 

عشق                                      آميختن                                         افروختن

يعني                                 به هم          عشق                               سوختن

چشمهاي                      يكجا                    يعني                       كردن

پر ز                 و غم                            دردهاي             گريه

خون/ درد                                                   بيشمار

 

  عشق                                 من

    يعني                           الاسرار

    كلبه                  مخزن

 

 

                  خاموش...روشن....

 

 

 

 

 

 میخوام تو رو قسم بدم به جون هر چی عاشقه

 

                         به جون هر چی قلب صاف رنگ گل شقایقه

 

 یه وقتی که من نبودم بی خبر از اینجا نری

 

                              بدون یه خدافظی پر نزنی تنها نری

 

 یه موقعی فکر نکنی دلم واست تنگ نمیشه

 

                              فکر نکنی اگه بری زندگی کمرنگ نمیشه

 

 اگه بری شبا چشام یه لحظه ام خواب ندارن

 

                              آسمونای آرزو یه قطره مهتاب ندارن

 

 راستی دلت میاد بری؟ بدون من بری سفر؟

 

                             بدش فراموشم کنی برات بشم یه رهگذر؟ 

 

 اصلا بگو که دوست داری اینجور دوست داشته باشم؟

 

                             اسم تو رو مثل گلا تو گلدونا کاشته باشم؟

 

 حتی اگه دلت نخواد اسم تو , تو قلب منه

 

                             چهرهء تو یادم میاد وقتی که بارون میزنه


 


 

 

عشق يعني خون دل يعني جفا

عشق يعني درد و دل يعني صفا

عشق يعني يك شهاب و يك سراب

 عشق يعني يك سلام و يك جواب

عشق يعني يك نگاه و يك نياز

 عشق يعني عالمي راز و نياز

عشق يعني تا ابد فاني شدن

   عشق يعني عابد و زاهد شدن

عشق يعني همچو ليلا خون شدن

یا چو مجنون راهی صحرا شدن

عشق یعنی تیشه فرهاد ها

عشق یعنی عالم فریاد ها

عشق یعنی زخم کوه بیستون

عشق یعنی ناله های درد و خون

عشق یعنی در جهان رسوا شدن

عشق یعنی یکه و تنها شدن

عشق یعنی التماس و انتظار

عشق یعنی تا ابد با من بمان

 

اسارت   قصهء  زندان  شدن   نیست
 
گهی    در   اوج     آزادی      اسیری
 
نه دیواری ز سنگ است و نه شیشه
 
ولی   در   اندرون   پابند   و     گیری
 
رهائی   همچو     " برگی در خزانی"
 
ولی   سرگشته   در راه  و  مسیری
 
ترا  بادی  برد   هر   سو  که  خواهد
 
نمیبینی  کسی    دستش   بگیری!
 
"اسارت" قصهء  زندان شدن  نیست
 
اسیری    گر     غم   دنیا   پذیری!!!
 
دل و روحت   رها  باید   ز غم   کرد
 
نمی خو اهی    گر  از   غم  بمیری!
 
دل "آزاده    آزاد     جهان    است
 
تو خود از ر نج   این غمخانه سیری!
 
بکوش  امروز  و بگذ ر  از    گذشته
 
که شادان دل   شوی  در  روز پیری
 
وگرنه     با    غم و رنج    گذشته
 
به  هر    راهی روی سودی نگیری
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 

خداوندا تو می دانی که انسان بودن و ماندن در این دنیا چه دشوار است

 

چه رنجی می کشد آن کس که انسان است و از احساس سرشار است

 

 

 

راهی است؟ نمی دانم به کجا...

 

 

 خدا رو دوست دارم چون تو رو دارم

                           و زندگی رو دوست دارم چون هر دو تونو دارم...

 
 
 
 
شمع دانی به دم مرگ به پروانه چه گفت؟

گفت:ای عاشق دیوانه فراموش شدی.

سوخت پروانه ولی خوب جوابش را داد

گفت:طولی نکشد تو نیز خاموش شوی.

 
 
 
 
 
 امدی در اغوشم گریستی

گفتی دلم گرفته

گفتم دلت را به من بسپار

گفتی از زندگی کردن خسته شدم

گفتم که یک بار هم با من اغازش کن

گفتی تنهای تنها شدم

گفتم بیا و به من بپیوند.

گفتی از عشق متنفرم

گفتم که عاشق من باش

گفتی می خواهم بروم

گفتم دستانت را به دستانم ده که باهم رویم

 
 
 

خدا یا تو را سپاس

 

eshegh

 

 

 
                         





 

 

 
                         

 

هرگز هیچ حسرتی در دنیا

این چنین یک جا جمع نمی شود

که در این سه واژه کوتاه :

او دوستم ندارد "!

 

 

دل من سخت شکست!!!!

مطمئن باش و برو

 

ضربه ات کاری بود

 

دل من سخت شکست

 

و چه زشت ...به من و سادگيم

 

خنديدی...

 

برو تا راحت تر... تکه های دل خود را سر هم بند زنيم ...

 

 

 

مطمئن باش و برو      

                                                                

 
                         

                                          

 

                                                        

 

 

 

 

 
                         

 

                                                   

 چگونه بسو یت بیام؟؟؟؟؟

 Image hosted by TinyPic.com

 آخه تو کی هستی؟

چی هستی؟

چی می خوای؟

تو این دنیای بی در و پیکر یهو از کجا پیدات شد؟

چه جوری ما همدیگه رو پیدا کردیم؟

هیچ فکرشو می کردی؟

تو این دنیای به این بزرگی

تو این همه شلوغی و جمعیت

یه بار، یکی میاد سراغت

یکی که از همون اول

با اولین کلمه ای که میگه

احساس می کنی دوسش داری

از هر چی که میگه خوشت میاد

هر کاری رو که می کنه، می پسندی

حتی از بد اخلاقیهای کوچیکش هم لذت می بری

شادیهاش روحتو می بره تا اوج

ولی غمهاش...............

بهتره نگم

پس چی بگم؟

از کجا بگم؟

از مهربونیاش

از هم زبونیاش

از قلب پاک و بزرگش

از ادب و فروتنی اش

از رک بودنش

از صادق بودنش

از................

وای که چقدر بزرگه

هر چی که بگم کمه

خوب معلومه که نتیجه چیه

............

اصلا" چرا من دلیل میارم؟

مگه عاشق شدن هم دلیل داره؟

نه..............

مگه من عاشق شدم؟

نه...............

من عاشق بودم

از اول

از ازل

و عاشق هم می مونم

تا قیامت

تا ابد

دوست دارم عزیز دلم

عاشقتم همدم مهربونم

میمیرم برات

و تا آخر عمرم

و حتی بعد از اون

تا همیشه

می مونم باهات

 

 Image hosted by TinyPic.com

 ای نازنین لبانت را از خنده باز کن 

تا بتوانم عشق را درسرخی وقشنگی لبانت دریابم
 
وبایک بوسه مزه عشق را بچشانم
 

 

 

 

+ نوشته شده در  Wed 31 May 2006ساعت 2:50 PM  توسط ائلیار  |  نظر بدهید نظر بدهید

 

 

            

                     

                 

                        

                        

 

 

نمیدانم چه بنویسم؟ برایت از که بنویسم؟

نه تو شیرین,نه من فرهاد...
سر هر کوی و هر برزن بباید این سخن فریاد
چرا عشقم به دست من سبد از خون دل می داد؟
نه مجنونم,نه لیلایی!
نه دیگر از برایم ! آآآ...ه,نداری حرف زیبایی
چه می گویم؟چه می خواهم؟
در این دوران تنهایی
نمیدانم چرا اینگونه بی تابم؟

******************************************************************

سكوت ‚ بند گسسته است
كنار دره درخت شكوه پيكر بيدي
در آسمان شفق رنگ
عبور ابرسپيدي
نسيم در رگ هر برگ مي دود خاموش
 نشسته در پس هر صخره وحشتي به كمين
 كشيده از پس يك سنگ سوسماري سر
ز خوف دره خاموش
 نهفته جنبش پيكر
به راه مي نگرد سرد ‚ خشك ‚ تلخ ‚ غمين
 چو ماري روي تن كوه مي خزد راهي
به راه رهگذري
 خيال دره و تنهايي
 دوانده در رگ او ترس
كشيده چشم به هر گوشه نقش چشمه وهم
 ز هر شكاف تن كوه
خزيده بيرون ماري
به خشم از پس هر سنگ
كشيده خنجر خاري
غروب پر زده از كوه
 به چشم گم شده تصوير راه و راهگذر
غمي بزرگ پر از وهم
به صخره سار نشسته است
 درون دره تاريك
 سكوت ‚ بند گسسته است
سهراب سپهری

 

 

 

+ نوشته شده در  Wed 31 May 2006ساعت 2:42 PM  توسط ائلیار  |  نظر بدهید نظر بدهید

كسي مي‏آيد از يك راه دور آهسته آهسته
شبي هم مي‏كند زينجا عبور آهسته آهسته
غبار غربت از رخسار غمگين دور مي‏سازد
و ما را مي‏كند غرق سرور آهسته آهسته
دل دريايي ما را به دريا مي‏برد روزي
به‏سان ماهي از جام بلور آهسته آهسته
ازين رخوت رهايي مي‏دهد جانهاي محزون را
درونها مي‏شود پر شوق و شور آهسته آهسته
نسيم وحشت پاييز را قدري تحمل كن
بهار آيد اگر باشي صبور آهسته آهسته
كسي مي‏آيد و مي‏گيرد احساس خدايي را
ز انسانهاي سرشار از غرور آهسته آهسته
فنا مي‏گردد اين تاريكي و محنت ز دنيامان
ز هر سو مي‏دمد صدگونه نور آهسته آهسته
به سر مي‌آيد اين دوران تلخ انتظار آخر
و ناجي مي‏كند اينجا ظهور آهسته آهسته
ز الطاف خداوندي حضورش را تمنا كن
كه او مردانه مي‏يابد حضور آهسته آهسته
هوروش نوابي

ای همراه من تنها با تو 

                                 تا اوج عشق هم پروازم

                                                    با قلب تو دلدار من هم آوازم

              تو هم پای من تنها با من هم آوایی

                                با قلب من آشنایی ٬تکیه گاهی٬ هم صدایی

              ما فریاد عشق در قلب شب

                                                 به گرمی عاشقای بی صداییم

             ما دل می بازیم دریا دریا

                                               تا بی کران عاشقای بی پرواییم

             تو با من بمان ای مهربان

                                  چون ماه شب درآسمان

                                               بر من بتاب تا بیکران مثل مهتاب

            من تا مرز جان از عشقمان 

                                 می سوزم ای آرام جان

                                             بر من بتاب تا کهکشان مثل آفتاب

            ای تو رویای شب های من

                                               عشق و ببین توی چشمای من

            دستاتو توی دست من بگذار

                                                   در لحظـــــــه های دیــــــــــدار 

 

تقدیم با تمامی عشقم..... دوستت دارم

          Hosted by Tinypic.com

              

                 تا تو رفتی با غبان غصه ها

                         در کویر سینه ام الاله کاشت

                                      دستهایم از تهی سر شار بود

                                                  چشمهایم کوله باری گریه داشت

کجا برم خدایا؟

 

به کی بگم غمم را؟

 

که غم درونمو سوزونده

 

چرا به لب بیارم؟

 

که آتش درونم

 

تا استخونمو سوزونده

 

این منم که قمارو باخته

 

رو نسیم آشیونه ساخته

 

ای دل پر آرزو

 

با تو کنم گفتگو

 

سنگ صبورم تویی تو

 

مانده به دریای غم

 

در دل شبهای غم

 

چشمه ی نورم تویی تو

 

کجا برم خدایا؟

 

به کی بگم غمم را؟

 

که غم درونمو سوزونده

 

چرا به لب بیارم؟

 

که آتش درونم

 

تا استخونمو سوزونده

 

این منم که قمارو باخته

 

رو نسیم آشیونه ساخته

 

مستم و دیوونه ام

 

بی تو شده غم دگر

 

همدم شبهای ما

 

آآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآه

 

بر در میخونه ها

 

حلقه شده تا سحر

 

دست تمنای ما




 
 
 
 

 

 

 

+ نوشته شده در  Fri 26 May 2006ساعت 1:0 PM  توسط ائلیار  |  مرحم مرحم

روزی ما دوباره کبوترهايمان را پيدا خواهيم کرد

و مهربانی دست زيبايی را خواهد گرفت.

****

روزی که کمترين سرود

                                 بوسه است

و هر انسان

برای هر انسان برادری ست.

روزی که درهای خانه شان را نمی بندند

قفل

      افسانه ايست

و قلب

برای زندگی بس است.

 

روزی که معنای هر سخن دوست داشتن است

تا تو به خاطر آخرين حرف دنبال سخن نگردی.

 

روزی که آهنگ هر حرف ، زندگيست

تا من به خاطر آخرين شعر رنج جستجوی قافيه

                                         نبرم.

 

روزی که هر لب ترانه ايست

تا کمترين سرود بوسه باشد.

 

روزی که تو بيايی ، برای هميشه بيايی

و مهربانی با زيبايی يکسان شود.

 

روزی که ما دوباره برای کبوترهايمان دانه بريزيم...

******

و من آن روز را انتظار می کشم

حتی روزی

که ديگر نباشم.